พื้นคอนกรีตเสริมเหล็กหล่อกับที่
พื้นมีหน้าที่เป็นองค์อาคารที่รับน้ำหนักโดยตรงจากน้ำหนักจรและถ่ายน้ำหนักไปยังองค์อาคารอื่นๆ ระบบพื้นที่หลายชนิดแบ่งตามพฤติกรรมการทำงานได้ดังนี้
- แผ่นพื้นวางบนดิน(Slab on Ground)
- แผ่นพื้นทางเดียว(One Way Slab)
- แผ่นพื้นสองทาง(Two Way Slab)
- แผ่นพื้นที่มีคานรองรับสามด้าน(Slab Supported on Three Sides)
- แผ่นพื้นยื่น(Cantilever Slab)
- แผ่นพื้นตงถี่(Ribbed Slab)
- แผ่นพื้นกระทง(Waffle Slab)
- แผ่นพื้นสอดไส้(Hollow Slab)
- แผ่นพื้นไร้คาน(Flat Slab)
 |
| ตัวอย่างการเสริมเหล็กในแผ่นพื้น |
มาตรฐาน ว.ส.ท ในส่วนที่เกี่ยวกับการให้รายละเอียดแผ่นพื้น
- สำหรับแผ่นพื้นไร้คานที่มีแป้นหัวเสา ซึ่งมีความยาวไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของช่วงที่ขนานกันและส่วนที่อยู่ใต้แผ่นพื้นจะต้องมีความหนาไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของความหนาพื้น แผ่นพื้นนั้นจะต้องมีความหนาไม่น้อยกว่า L/40 และไม่น้อยกว่า 10 ซม. สำหรับแผ่นพื้นไร้คานที่ไม่มีแป้นหัวเสา ความหนาแผ่นพื้นจะต้องไม่น้อยกว่า L/36 และไม่น้อยกว่า 10 ซม.
- ที่หน้าตัดวิกฤติ (ห่างจากขอบเสาระยะ d/2) ระยะห่างของเหล็กเสริมแต่ละเส้นจะต้องไม่เกิน 2 เท่าของความหนาแผ่นพื้น
- ในช่วงนอกสุดของแผ่นพื้น ให้ต่อเหล็กเสริมบวก ซึ่งตั้งได้ฉากกับขอบที่ไม่มีการต่อเนื่องออกไปยังขอบของแผ่นพื้น และต้องมีระยะฝังตัวในคานขอบ ผนังหรือเสาอย่างน้อย 15 ซม. ทั้งนี้ยกเว้นเหล็กล่างส่วนที่ยึดติดกับแป้นหัวเสาอย่างแน่นหนาอยู่แล้ว และให้ยึดเหล็กเสริมลบทั้งหมดซึ่งตั้งได้ฉากกับขอบที่ไม่มีการต่อเนื่องเข้ากับในคานของผนังหรือเสา โดยวิธีงอเหล็กหรือโดยวิธีอื่นๆ
- เหล็กเสริมทั้งหมดที่กำหนดไว้ต้องไม่น้อยกว่า เหล็กเสริมกันการยืดหด(Temperature steel)
- ต้องจัดเหล็กเสริมให้เรียงสม่ำเสมอกันตลอดแถบของช่วงพื้นแต่ละแถบ ยกเว้น
| |
ก. อย่างน้อยหนึ่งในสี่ของเหล็กเสริมลบในแถบเสา จะต้องผ่านระยะเส้นรอบรูปซึ่งอยู่ห่างจากขอบของเสาหรือหัวเสาเป็นระยะ d. |
| |
ข.ในกรณีที่มีแป้นหัวเสา อย่างน้อยหนึ่งในสองของเหล็กเสริมลบในแถบเสา จะต้องผ่านระยะแป้นนั้น |
| |
ค.สำหรับเหล็กเสริมที่เหลือในแถบเสาจากข้อ ก.หรือ ข.ให้จัดระยะห่างลดหลั่นกันจนเท่ากับระยะห่างของเหล็กเสริมในแถบกลาง |
ช่องเปิดในแผ่นพื้นไร้คาน
- ในแผ่นพื้นไร้คานอาจจะเปิดช่องขนาดกว้างเท่าใดก็ได้ในเนื้อที่ร่วมระหว่างแถบกลางสองแถบตัดกันแต่ทั้งนี้ต้องให้เหล็กเสริมมีปริมาณเท่าเดิม
- ในเนื้อที่ร่วมระหว่างแถบเสาสองแถบตัดกัน จะเปิดช่องในช่วงใดๆ ก็ได้ไม่เกินหนึ่งในแปดของความกว้างของแถบในด้านนั้น และจะต้องเสริมเหล็กพิเศษโดยรอบของช่องเปิดให้มีปริมาณเท่ากับเหล็กส่วนที่ถูกตัดหายไป และต้องตรวจสอบให้หน่วยแรงเฉือนเกินค่าที่ยอมให้ได้
- ในเนื้อที่ร่วมระหว่างแถบเสาหนึ่งแถบและแถบกลางหนึ่งแถบ อาจเปิดช่องได้โดยให้ตัดเหล็กออกได้ไม่เกินหนึ่งในสี่ของเหล็กในแถบนั้นๆ และจะต้องเสริมเหล็กพิเศษโดยรอบของช่องเปิดให้มีปริมาณเท่ากับเหล็กส่วนที่ถูกตัดหายไป
- ถ้าช่ิองเปิดใดใหญ่กว่าที่ระบุไว้ จะต้องทำการวิเคราะห์เป็นพิเศษ
ตัวอย่างโมเดลการเสริมเหล็กในแผ่นพื้น
หมวดหมู่: วิศวกรรม
คำสำคัญ:
slab
เขียนเมื่อ: 14 ต.ค. 2551 เวลา 13:52 น.
อภิสิทธิ์ [ apisit_win@hotmail.com ] วันที่ 25 ม.ค. 2555 เวลา 20:46 น. แจ้งลบข้อคิดเห็นนี้